Zaangażowanie wierności

W tych rozważaniach o kulturze uczuć i umiejęt- 1 ności współżycia został świadomie pominięty tak ? istotny problem, jak zagadnienie wierności w mi- \ łości i w związku dwojga ludzi. Tej dobrowolnej umowie partnerów lub współmałżonków, świado- mych wielu niebezpieczeństw i zagrożeń swojej miłości, umowie wymagającej najwyższej kultury postępowania ludzi, został wcześniej poświęcony odrębny rozdział. Powyższe uwagi jeszcze raz potwierdzają, że w dziedzinie miłości i sztuki życia, tak jak w każdej innej dziedzinie, należy korzystać z wiedzy i dorobku już wypracowanego przez ludzi. Rozsądek, wiedza i kultura nie profanują bowiem miłości i nie ograniczają wolności uczuć człowieka, jak uważają niektórzy, ale pozwalają je kontrolować, umiejętnie podsycać i pielęgnować, aby ten drugi człowiek” czuł się z nami dobrze, abyśmy sami zasłużyli sobie na jego miłość. Najprościej o tym powiedział William Faulkner: „Mówią, że miłość umiera między dwojgiem ludzi. To nieprawda, nie umiera. Opuszcza tylko człowieka. Odchodzi, gdy na nią nie zasługuje”.

Miłość wymaga doskonalenia

Ale najpewniejsze jest to, że delikatna i subtelna struktura miłości wymaga od człowieka stałego doskonalenia jego osobowości, poszukiwania ciągle jiowych sposobów podsycania uczucia partnera, sur blimowania formy ujawniania uczuć i komunikowania własnych stanów emocjonalnych. Kultura miłości wymaga także poznania potrzeb uczuciowych partnera i ich spełniania zgodnie z jego życzeniami i oczekiwaniami. Warto pamiętać, i to na wszystkich etapach rozwoju uczucia, że miłość jest sprawą bardzo intymną, zamykającą się w kręgu dwojga ludzi. Kiedy przeżywa kryzys lub nękają ją chwilowe kłopoty spowodowane przez jednego z partnerów nie warto szukać pomocy u zaprzyjaźnionych osób, aby wywarły one swój wpływ na
postępowanie współmałżonka lub partnera. Jest to na ogół mało skuteczne i raczej pogłębia konflikty, dodając do nich oburzenie i niechęć jednej ze stron. Jeżeli szukać pomocy, to w powołanych do tego celu instytucjach, jakimi są poradnie przedmałżeńskie i rodzinne. Miłość nie lubi także rozgłosu nawet wówczas, gdy świeci pełnym blaskiem. Nie ma powodów, aby swoje uczucia manifestować głośno i publicznie. Nie jest to bowiem potrzebne na ogół ukochanej osobie, a przypadkowi obserwatorzy nie zawsze mają ochotę oglądać „szczęście j bliźniego”. Warto się z tym liczyć. j

Miłość nie jest jedynym celem

Nie należy też w związku dwojga ludzi traktować miłości jako jedynego celu w życiu i wokół niej ogniskować wszystkie działania, co się często zdarza szczególnie ludziom młodym, niedojrzałym życiowo i uczuciowo, lub neurotykom. Miłość może i powinna być jedną z najważniejszych dla nas spraw, ale nie jedyną i wyłączną w twórczym życiu człowieka, bowiem te inne uczucia i satysfakcje czynią nas bogatszymi, a także nie tak „bezbronnymi, kiedy i»a przykład miłość przeżywa kryzys lub w ogóle się kończy. Często też dramat rozstania dwojga ludzi nię byłby może tak bolesny, gdyby sens i cel życia wielu ludzi nie był budowany wyłącznie wokół osoby partnera i miłości. Jeżeli są to jedyne fundamenty czyjejś egzystencji, wówczas łatwo o zagubienie i poczucie nicości w przypadku odejścia miłości i jej obiektu. O tych sprawach pomówimy w następnym rozdziale. Tutaj podkreślmy raz jeszcze, że skomplikowane i odmienne ludzkie osobowości nie pozwalają na sformułowanie bezwzględnych recept i wskazówek postępowania w życiu uczuciowym kochających się ludzi. Zadanie to dodatkowo utrudnia mnogość rozmaitych i indywidualnych spraw, których rozwiązanie zależne jest od wielu czynników, okoliczności i kultury partnerów.

fundamenty

We dwoje można więcej

Mówiąc o kulturze .dwojga ludzi, ich współżyciu małżeńskim, trzeba też pamiętać, że małżeństwo nie jest wyizolowaną, zamkniętą przed innymi kontaktami międzyludzkimi — instytucją. Jest to bowiem bliski, intymny związek dwu osób, które jednak poza tym układem mają wiele innych możliwości czerpania treści, emocji i dowartościowań potrzebnych im do dobrego funkcjonowania i szczęścia. Zuzanna Celmer uważa, że partner małżeński powinien zaspokajać potrzeby najważniejsze, główne, związane z poczuciem bycia kochanym, wybranym, a przeź to ważnym i niezbędnym, potrzeby wymagające pełnego zaufania, aby w ogóle mogły się one ujawnić itp.*. Natomiast wszystkie inne potrzeby znakomicie kompensują się w związkach innego typu: koleżeństwie, przyjaźni, serdecznej więzi z osobami z różnych grup wiekowych reprezentujących zbliżone do naszych zainteresowania. Czerpanie z tych źródeł odciąża partnera życiowego od konieczności zaspokojenia wszystkich potrzeb drugiej strony i pozwala mu skoncentrować się na sprawach dla niej i dla ich związku najważniejszych. Podkreślam to, ponieważ funkcjonują jeszcze obiegowe mity, stwarzające przeświadczenie, że partner małżeński jest w stanie zaspokoić wszystkie potrzeby drugiej strony — począwszy .od emocjonalnych, przez seksualne aż po intelektualne.

partner comarch kraków

Ona potrzebuje czułości

Kultywowanie uczuć w małżeństwie polega między innymi na stałym ich zwracaniu ku małżonkowi i uzewnętrznianiu ich, na okazywaniu mu, iż jest nadal atrakcyjny, powabny, pociągający. Potrzebuje tego szczególnie kobieta, która pragnie być stale zdobywana i czuć się przedmiotem ciągłych trosk i zainteresowań ze strony mężczyzny. Również opanowanie tęsknoty za zmianą wrażeń i nie- poddawanie się nastrojom nudy, a także aktywne przeciwdziałanie im — ma duże znaczenie dla podtrzymywania siły uczuć. Znane jest przecież psychologiczne prawo stępienia, polegające na tym, że jeżeli działanie jednej i tej samej podniety czę sto się powtarza, to z biegiem czasu wywołuje ono coraz to słabszą reakcję. Może stać się przyczyną nudy w małżeństwie, jeśli mąż i żona nie będą się starali temu zapobiec przez wprowadzenie coraz to nowych elementów do ich życia miłosnego. Szerzej o tym traktowały poprzednie rozdziały. Tutaj warto tylko dodać, że to znudzenie,’ zniechęcenie, uświadomienie sobie niezgodności pomiędzy realiami codzienności a uprzednimi wyobrażeniami na temat małżeństwa następuje najczęściej i,narasta od drugiego okresu pożycia małżeńskiego, to znaczy od czasu, kiedy małżeństwo przekształciło się w rodzinę (dzieci w szkole podstawowej i wieku przedszkolnym) i trwa często aż do ostatniego okresu małżeństwa włącznie (gdy dzieci już się usamodzielniły). Podkreślam ten fakt świadomie,. gdyż praktycznie przez całe życie małżeńskie występuje potrzeba podtrzymywania i odnawiania uczuć i ustawicznego ich pielęgnowania.

zajęcia muzyczne dla dzieci

Intymny związek kobiety i mężczyzny

W bagatelizowaniu tych spraw szczególnie często celują mężczyźni. Warto przypomnieć, że już okóło V wieku Watsjajana Mallanaga, autor Kamaśutry, pisał, że intymny związek kobiety i mężczyzny miał na celu pełne zadowolenie ‘obojga, które -w poważnym stopniu zależało od mężczyzny. Aktywna tut§j rola panów oznaczała, że na nich spoczywała Miększa niż na kobiecie odpowiedzialność za osiągnięcie wspólnej satysfakcji. To mężczyzna musiał zadbać o wystrój i oprawę, to od jego taktu, delikatności, kultury i wiedzy erotycznej zależało w dużym stopniu, jeśli nie w decydującym, powodzenie miłosnego spotkania. Mężczyzna mógł w gruncie rzeczy liczyć na własne zadowolenie jedynie wtedy, gdy o przyjemność erotyczną partnerki zadbał gorliwiej niż o swoją. Ni-e było to takie łatwe, zważywszy, że panie — same dysponując rozległą wiedzą przedmiotu — potrafiły być bardzo wyciągającym partnerem i… surowym sędzią.
Nie wstydźmy się więc i dzisiaj naszej wiedzy o uczuciach, nie ukrywajmy ich tak skrzętnie, gdyż możemy zniszczyć i stracić samo uczucie. Jest to tym ważniejsze, że miłość między mężczyzną a kobietą nie zawsze podporządkowuje się ogólnym prawidłowościom rządzącym uczuciami ludzkimi, a więc wymaga tym większej uwagi i troski kochających się ludzi. Wspomniane powyżej czynniki mogą na przykład sprzyjać w niektórych związkach wygaszaniu miłości, zamiast ją potęgować. Spokojne i harmonijne współżycie nie powoduje w nich podsycania miłości, ale cel ten osiągają stałe napięcia emocjonalne, i ostre konflikty. Nie są to jednak typowe i powszechne zjawiska. Generalnie podsycaniu uczucia miłości partnera służy nasze przemyślane, mądre i subtelne postępowanie, gdyż uczucie, jakim obdarza nas drugi człowiek, jest przede wszystkim wynikiem naszej własnej działalności i zachowania się’ we wszystkich sytuacjach życiowych, a szczególnie już wobec niego.

kobieta

Czułość i serdeczność

Od lat też wszystkie podręczniki o małżeństwie i o sprawach miłości dwojga ludzi niezmiennie podkreślają, że jednym ze szczególnie istotnych elementów, nieodzownych dla stworzenia harmonijnego małżeństwa, jest okazywanie przez obie strony czułości i serdeczności. Im więęej jest czułości we współżyciu małżeńskim, tym większa jest kultura tego współżycia. Czułość potrzebna jest przede wszystkim kobiecie, która tylko w takim klimacie znajduje odpowiednie warunki dla swojego rozwoju. Wiele kobiet wyraźnie stwierdza, że czułość męża ma dla nich większe znaczenie niż zaspokojenie seksualne, a poza tym brak czułości zmniejsza możliwości tego zaspokojenia,. Okazywanie uczuć w małżeństwie lub .w innym związku kochających się ludzi jest zjawiskiem -naturalnym i bardzo pożytecznym, gdyż wpływa na wzmożenie uczuć nie tylko u kobiety, ale równocześnie u mężczyzny, który je wyraża.’ Niepotrzebnie chyba niektórym ludziom (szczególnie ‚ mężczyznom) wpojono w procesie wychowawczym niewłaściwe przekonanie, że okazywanie uczuć jest wyrazem słabości. Nic bardziej mylnego. Okazywanie uczuć przez mężczyznę nie ośmiesza go i nie pozbawia „twardej męskości”, natomiast brak okazywania kobieci^ czułości i serdeczności na ogół ujemnie się odbija na całości współżycia związku. Pełne oschłości i dystansu zachowanie się obojga małżonków nigdy nie stwarza warunków do pełnego ich zespolenia. Zasady te — potrzeba okazywania czułości i serdeczności — obowiązują również przy współżyciu seksualnym. Nieodwzajemnianie czułości i pieszczot seksualnych przez jedną ze stron obniża siłę doznań rozkoszy u strony drugiej, a nawet. może z biegiem lat. stanowić przyczynę niechęci do współżycia seksualnego z partnerem.

podreczniki uzywane

Kultura życia uczuciowego

Trudno czasami zrozumieć, jak często ludzie lekceważą kulturę życia uczuciowego, która ma tak ogromne znaczenie dla małżeńskiego współżycia. problemach kultury miłości i potrzebie pielęgnacji uczuć przypomina się wielokrotnie dopiero wówczas, gdy partnerzy konstatują, że nie czują i nie widzą już tego samego w zachowaniu, gestach komunikatach uczuciowych współmałżonka. Dopiero wtedy zaczyna się gorączkowe poszukiwanie prawdy: ćo się stało? kto jest winien?
Niefrasobliwość ludzką w sprawach miłości potwierdzają także badania naukowe. W jednym z badań ankietowych zadano małżonkom pytanie: „Jak rozumie Pan(i) w odniesieniu do swego małżeństwa takie hasło: Uczucia w małżeństwie należy pielęgnować?”. Okazało się, że nad tym pytaniem większość małżonków zastanawiała się dopiero po raz pierwszy i nie potrafiła dać żadnej konstruktywnej odpowiedzi. A przecież od wieków wiadomo, że uczucia muszą być pielęgnowane, odnawiane i podsycane, gdyż w przeciwnym razie zanikają, doprowadzając z biegiem czasu do-sytuacji, że bliscy niegdyś sobie ludzie stają się obcymi, a często i wrogimi osobnikami. Najlepiej miłość się rozwija i kwitnie w warunkach wzajemnego zrozumienia, szacunku i tolerancji oraz harmonijnego współżycia partnerskiego.

badania psychologiczne

Problemy w związku

Oczywiście, że ta krótka charakterystyka nie jest w stanie wyczerpać ogromnego problemu źródeł i przyczyn konfliktów, jakie mogą wystąpić w związku dwojga ludzi. Ważne jest jednak, że znajomość tych podstawowych przyczyn y zakłóceń i konfliktów w pożyciu pary — podobnie jak znajomość podstawowych zasad współżycia i zachowania się w określonych sytuacjach życiowych, znajomość typów temperamentu i grożących każdemu związkowi niebezpieczeństw — pozwoli, przez wzajemne poznanie się i przystosowanie partnerów, na wypracowanie właściwych dla konkretnego związku dwojga ludzi najbardziej skutecznych mechanizmów przystosowawczych. W konsekwencji taki zasób’ wiedzy może w pewnej mierze zmniejszyć stopień zagrożenia i odsetek nieudanych i konfliktowych związków. Należy chyba żałować, że w naszym kraju kultura związku dwojga ludzi, kultura małżeńska nie stała się dotychczas nauką. Możliwe* że jednak do tego dojdziemy, biorąc pod uwagę chociażby walory trwałości małżeństwa dla dobra społecznego, jak i dla samej rodziny.

nauka angielskiego Poznań

Postępowanie partnerów

Z dotychczasowej lektury łatwo się zorientować, że znacznie trudniejszymi do załagodzenia lub też zneutralizowania przez partnerów są przyczyny subiektywne napięć i konfliktów, tkwiące w osobowości partnerów, pewne zjawiska i fakty spowodowane ich postępowaniem. Dodatkowym utrudnieniem ‚ jest. tu przenoszenie wielu nieporozumień przez ludzi z jednej sfery działania na ‚drugą, a szczególnie często na życie emocjonalno-seksualne pary. Kazimierz Godorowski wymienia takie oto najważniejsze subiektywne przyczyny konfliktów: niedojrzałość życiowa partnerów, przejawiająca się na przykład w porzuceniu bez istotnych przyczyn nauki w szkole czy w zawodzie, brak ambicji życiowych, takich jak stałe dokształcanie się i podnoszenie własnych kwalifikacji, pozostawanie na utrzyjnaniu rodziców lub żony; niedojrzałość uczuciowa (emocjonalna), przejawiająca się w trudnościach przy nawiązywaniu i trwałym utrzymywaniu związków uczuciowych; brak realizmu w ocenie, własnych możliwości, nadmierne wymagania od otoczenia bez dawania z siebie wysiłku; nadmierne zainteresowanie płcią przeciwną, prowadzące do zdrad i upokarzania współmałżonka; brutalność, wybuchowość i popędliwość, stanowiące dodatkowy „zapalnik” w sytuacjach trudnych, w których opanowanie i wyrozumiałość nie dopuściłyby do wybuchu lub stłumiły rodzący się konflikt; słabość charakteru, prowadząca do ulegania złym wpływoiii otoczenia, brak własnego zdania, co w najlepszym razie prowadzi do „tfantoflarstwa” i utraty autorytetu zarówno u współmałżonka, jak u dzieci; egoizm i dążność do przewodzenia, co utrudnia wzajemne porozumienie i osiąganie rozsądnych kompromisów niezbędnych w wielu codziennych sytuacjach; rozrzutność i bezplanowość, komplikujące i dezorganizujące życie małżeńskie; brak właściwej hierarchii potrzeb, nadmierna drobiazgowość; » ^ nawyki .i nałogi, a przede wszystkim skłonność do alkoholu, co z reguły prowadzi do głębokich i często nieodwracalnych kryzysów małżeńskich (lub innych związków uczuciowych dwojga ludzi^choroby psychiczne i somatyczne, które mogą utrudniać, a niekiedy uniemożliwiać funkcjonowanie małżeństwa (innego związku); niewybredność w doborze towarzystwa i przestępczość.

Oferta szkoły angielski dla dzieci wrocław